Αρχείο κατηγορίας Μηνύματα

ανάταση


Στα μισά του Απρίλη φέτος ο απανταχού Ελληνισμός γιορτάζει. Η ανοιξιάτικη γιορτή της χαράς, που είναι και θρησκευτική κατά τα’ άλλα, έφτασε. Η περιφέρεια κατακλύστηκε από ξενιτεμένους και «ξενιτεμένους» και για λίγες μέρες θα ξαναζωντανέψει. Το ίδιο και οι καρδιές των ανθρώπων που νοιώθουν τη ζεστασιά της ανθρώπινης επαφής. Το καλούν οι μέρες και η ατμόσφαιρα που δημιουργείται να μοιράζεσαι χαρά κι αγάπη, να δίνεις και να παίρνεις. Με λίγα λόγια Ελληνικό Πάσχα.

Την κορύφωση του θείου δράματος διαδέχεται η λύτρωση, η ανάσταση. Την εσωτερική του ανάταση, την έξοδο από τα αδιέξοδα, τα φθαρμένα και τα ψεύτικα ίσως να αναζητά κι ο καθένας μας. Κι είναι οι αφορμές για κάτι τέτοιο αρκετές αυτές τις μέρες.

Ο ουρανός την ώρα που το Χριστός Ανέστη θα ακούγεται παντού θα είναι νοερά ανάμεσά σας, αν όχι δίπλα σας, για το φιλί της αγάπης.

Καλή Ανάσταση!

Advertisements

αναζήτηση


Με καθυστέρηση ο ουρανός ξανάρχεται στις οθόνες σας. Στις 100 αυτές μέρες ύπαρξής του κατάφερε να με τον τρόπο του να επιβιώσει και να δικτυωθεί σχετικά. Ήδη η ηλεκτρονική διεύθυνσή του υπάρχει σε όλες σχεδόν τις μηχανές αναζήτησης. Έτσι αναζητώντας τα πράγματι λίγα στοιχεία που υπάρχουν για το Αγρίνιο και την Αιτωλοακαρνανία στο διαδίκτυο μπορεί πλέον κανείς να περιηγηθεί και σε τούτες τις γραμμές.

Είναι μεγάλη δε η ικανοποίηση παντελώς άγνωστοι σε μας περιηγητές να ανακαλύπτουν την ιστοσελίδα αυτή, να επικοινωνούν μαζί μας και να έχουν να πουν κάτι (καλό ή κακό) για αυτή την προσπάθεια. Ο ουρανός αισθάνεται την ανάγκη να επαναλάβει ότι είναι ανοιχτός σε κάθε ελεύθερη και ψαγμένη συνείδηση.

Κι ενώ όλοι ασχολούνται με τα κινητά τους, τα καμώματα του Δημάρχου, για το τι είπε ο Πάγκαλος, το τι ανταπάντησε ο Σημίτης, για το αν χουντοβασιλικοί βουλευτές χόρεψαν καλαματιανό, η Ελλάδα δίνει – στην μετά ΟΝΕ εποχή – την εντύπωση ότι έχει εισέλθει σε πολιτισμικό μαρασμό.

Γιατί άραγε να πρέπει να ξεχνάμε τα σημαντικά, να εθελοτυφλούμε σε ό, τι μας πονά και να ασχολούμαστε με ασημαντότητες, με λαμπερά σκοτάδια και με ουρανοξύστες των υπογείων; Για πόσο ακόμα θα θέτουμε εμπόδια στους ίδιους τους εαυτούς μας χρησιμοποιώντας άλλοθι που κατασκεύασαν άλλοι για μας και παθητικά υπηρετούμε; Οι απλές και συχνές αναφορές στους αρχαίους προγόνους μας δεν αρκεί και δεν πείθει. Μια πιο χαλαρή (όχι αδιάφορη) προσέγγιση των προβλημάτων του σήμερα και των αναγκών του αύριο είναι στο σωστό δρόμο.

συμβολισμοί


Μέρες που έρχονται, η μια κοντά την άλλη, ζούμε υπό το πέπλο της παράδοσης εφήμερο καταναλωτισμό. Ήρθε η γιορτή των ερωτευμένων, οι απόκριες και το καρναβάλι. Καρδούλες και λουλούδια στις αγάπες μας, μάσκες και μεταμφιέσεις στα πρόσωπά μας.

Είναι περιοχές όπως η Πάτρα, η Ξάνθη, η Κοζάνη ή αλλού, όπου οι τοπικές παραδόσεις της Αποκριάς φτάνουν εμπλουτισμένες μέχρι το σήμερα. Τι γίνεται όμως εκεί που συνήθειες και συμπεριφορές αποκτιούνται από το πουθενά; Υπάρχουν χώρες όπου ο άγιος Βαλεντίνος άρχισε να γιορτάζεται μετά το 1989… κι εκεί ως ξενόφερτο έθιμο.

Κι όμως αν κάποτε καταφέρναμε να ρίξουμε τις μάσκες που τακτικά εναλλάσσουμε για να πλασαριστούμε πιο εύκολα στις σχέσεις μας με την κοινωνία, αλλά και με τους ανθρώπους μας (τα πρόσωπα δηλαδή που θέλουμε να είναι δίπλα μας) οι ημέρες – σύμβολα θα ήταν πολύτιμα αληθινές. Τότε το καρναβάλι της ζωής και της χαράς θα ήταν σε καθημερινή βάση. Τότε ο έρωτας θα ήταν φλόγα που θα εκδηλωνόταν αυθόρμητα σε κάθε στιγμή.

Επειδή όμως όλοι μας έχουμε τις ανθρώπινες αδυναμίες μας, κι ο ουρανός άλλωστε, η επειδή δεν έχουμε τη δυνατότητα να γιορτάζουμε κάθε μέρα μπαίνουμε στη διαδικασία να μην πρωτοτυπήσουμε ούτε αυτή τη φορά κι ας ξέρουμε ότι μπορούμε.

εξαρτήσεις


Κάθε φορά που μια νέα έκδοση του ουρανού ανεβαίνει στον server της HOL υπάρχει το σχετικό άγχος μήπως κάτι πάει στραβά και το περιεχόμενο δεν ανανεωθεί και δε φτάσει στις οθόνες σας, μήπως αυτή η προσπάθεια λήξει στην αρχή της.

Κάθε φορά που ανεβαίνει μια νέα έκδοση την ανακούφιση διαδέχεται ένας στιγμιαίος εφησυχασμός που γρήγορα μετατρέπεται σε μια νέα αναζήτηση για την επόμενη και τις επόμενες φορές.

Κι είναι όλη αυτή η διαδικασία της γένεσης, της δημιουργίας και της ανανέωσης που εξιτάρει τον ουρανό και του δίνει ώθηση να συνεχίζει να υπάρχει, να δημοσιοποιεί τη γνώμη του, να κάνει το κέφι του.

Άλλωστε σ’ αυτή την πόλη μεταξύ μας ξέρουμε αλήθειες, αλλά δεν υπάρχει το σθένος της ενυπόγραφης δημοσιοποίησης για τα πιο απλά πράγματα, που μας αφορούν όλους. Εκτίθεσαι, λέει, ανεπανόρθωτα αν πεις και γράψεις τα πράγματα με το όνομά τους. Είναι οι κάθε λογής εξαρτήσεις, επαγγελματικές, κοινωνικές κι όποιες άλλες που μας κάνουν δούλους του εαυτού μας και μιας κρυψίνοιας συμπεριφοράς.

Θα συνεχίσουμε να το ανεχόμαστε;

επιστροφή


Τελείωσαν και οι γιορτές. «Πως τα περάσατε;» είναι η κοινότυπη ερώτηση. Σχετική έρευνα έδειξε ότι ένα μεγάλο ποσοστό της κοινής γνώμης μελαγχολεί στις γιορτές.

Άδειασαν οι δρόμοι πάλι και μείναμε στη μοναξιά μας. Έσβησαν τα λομπιόνια κι άναψαν οι ανησυχίες λόγω του απεμπλουτισμένου ουρανίου. Αλλάζει σιγά-σιγά και το εθνικό μας νόμισμα, η χιλιοβασανισμένη δραχμούλα μας. Εμείς;

Επιστρέφοντας στις γνώριμες συνήθειες ο ουρανός αναζητά να αδράξει την επόμενη ευκαιρία να αποδράσει, να βρεθεί αλλού, να γίνει γνωστός, να ερωτευτεί ίσως, να ξαναγεννηθεί. Κι είναι πια αυτή η αναγέννηση επιδίωξη ζωής.

καλή χρονιά


Είμαστε πια στο πλατύσκαλο του 2001 και του 21ου αιώνα. Με το δεξί να το δρασκελίσουμε να αντιμετωπίσουμε τις όποιες δυσκολίες στη χρονιά που άρχισε.

Τέτοιες ώρες η σκέψη μας πηγαίνει σε πρόσωπα αγαπημένα που είναι μακριά μας, σε πρόσωπα γνωστά ή άγνωστα που οι συνθήκες της ζωής τα αναγκάζουν να γιορτάζουν μοναχικά σε κάποιο καράβι στα ανοιχτά του πελάγου, σε κάποια σκοπιά στα σύνορα της εσχατιάς της ελληνικής Γης, σε κάποιο νοσοκομείο υπηρετώντας τον άνθρωπο ή οπουδήποτε αλλού.

Τέτοιες ώρες υπάρχουν συνάνθρωποί μας που δεν μπορούν να γιορτάσουν…

Αυτές τις ώρες ο ουρανός σκέφτεται Εσάς. Είναι ό, τι καλύτερο να ξέρει πως κι εσείς δεν ξεχνάτε. Και το ξέρει πια καλά.

Με τις καλύτερές μας ευχές που να μη μείνουν μόνο λόγια.

ανθρώπινα


2000. Αυτός ο αριθμός μου προκαλούσε δέος από παιδί. Αναρωτιόμουνα πόσο θα έχω μεγαλώσει μέχρι τότε. Άλλοι έλεγαν ότι πρόκειται για ημερομηνία ορόσημο και κουνούσαν απειλητικά το δάχτυλο. Κάτι για ένα τρένο που δε θα προλάβουμε, κάτι για γκαρσόνια της Ευρώπης, …κι εγώ τους άκουγα απορημένα. Στο μεταξύ μεγάλωσα κι άρχισα να καταλαβαίνω. Αυτοί όμως συνεχίζουν να μη με νοιώθουν. Μιλούν ακόμα τη γλώσσα τους.

Σε λίγες μέρες φεύγει αυτή η χρονιά. Μια άλλη έρχεται. Συνηθίζεται να αναδεικνύεται το πρόσωπο της χρονιάς. Για τον ουρανό δεν είναι ο George Bush. Ούτε ο Δήμαρχος. Όχι. Είναι ο καθένας μας που μέσα στην ασημαντότητά του είναι κυρίαρχος.

Φέτος ο χειμώνας άργησε μερικές μέρες! Στη γη και στις καρδιές ανθίζουν λουλούδια παρά τα εμπόδια. Τώρα πια γνωριζόμαστε καλύτερα. Ας ξεχαστούμε έστω και για λίγο να ανοίξουμε τις καρδιές μας. Ας κοιταχτούμε στα μάτια για άλλη μια φορά να μιλήσουμε στη γλώσσα μας γλυκά κι ανθρώπινα.

Καλά Χριστούγεννα και Καλή Πρωτοχρονιά!

η δεύτερη είναι καλύτερη


«Πονάει πάντα η πρώτη φορά», τραγουδούσαν οι Τρύπες, «καμιά φορά πονάει για πάντα»…Η πρώτη του ουρανού είχε, πέρα από αγωνία, και τη γλύκα της. Για τούτη την έκδοση προσπαθήσαμε πιο πολύ.

Αν και επιτέλους χειμώνιασε – συννεφιάζει, βρέχει και κάνει κρύο πια – ο ουρανός σας κοιτάζει με το γεμάτο ειλικρίνεια κι αθωότητα βλέμμα ενός μικρού παιδιού. Είναι σα να σας ξέρει από καιρό και ας μη σας γνώρισε ακόμη από κοντά…άλλωστε τι καλύτερο από ένα τέτοιο ζεστό κι ανθρώπινο βλέμμα στη νοσηρότητα και τη μιζέρια των ημερών.

Ευτυχώς που την ατμόσφαιρα αλλάζουν τα Χριστούγεννα που δειλά-δειλά μας χτυπούν την πόρτα. Ευκαιρία για τους τοπικούς άρχοντες να επιδείξουν έργο διοργανώνοντας φιέστες, ευκαιρία για την αγορά να κινηθεί και να «ζεσταθεί», ευκαιρία και για όλους εμάς να καταναλώσουμε και να έρθουμε πιο κοντά.

e – πρεμιέρα


Αυτή η προσπάθεια που τώρα κατεβαίνει μπροστά στις οθόνες σας έπεσε ως ιδέα ένα βράδυ του Σεπτεμβρίου στο chat της HOL. Εκείνο το βράδυ ο ουρανός προσπαθούσε να διώξει τα σύννεφά του…
Πριν λίγες μέρες ανέβηκε η πρώτη πειραματική έκδοση. Η αποδοχή από τους λίγους φίλους γνωστούς του εγχειρήματος, παρά τις όποιες ατέλειες κι αδυναμίες, ήταν πραγματικά ζεστή.
Σήμερα έρχεται η επίσημη πρώτη με το άγχος του πρωτάρη και το πάθος της αναζήτησης του αγνώστου. Ελπίζουμε να τύχει ανάλογης αποδοχής και αναγνώρισης. Εξάλλου καλύτεροι διαφημιστές του ουρανού είστε Εσείς, οι επισκέπτες του. Σας θέλουμε κοντά μας. Ελάτε να διώξουμε τα σύννεφα μαζί.
(Η σημερινή πρεμιέρα του ουρανού δε θα μπορούσε να μην αφιερωθεί στη μούσα του…)